اصل کار و ساختار عایق های قرقره

Jul 16, 2026 پیام بگذارید

یک عایق از نوع قرقره (که اغلب به دلیل شکل آن به عنوان عایق پروانه ای شناخته می شود) یک جزء عایق است که در خطوط برق هوایی استفاده می شود. نام آن از طراحی متمایز ساختاری پروانه مانند آن گرفته شده است. وظیفه اصلی آن جداسازی هادی از ساختار پشتیبان (مانند یک برج فولادی) است و در نتیجه از نشت جریان یا اتصال کوتاه جلوگیری می کند. اصل فنی بر خواص عایق مواد دی الکتریک متکی است: هنگامی که ولتاژ بالا اعمال می شود، عایق توزیع میدان الکتریکی داخلی را مدیریت می کند تا جریان را به هادی محدود کند در حالی که همزمان بارهای مکانیکی و تنش های محیطی را تحمل می کند.

 

عناصر کلیدی عبارتند از:

انتخاب مواد: پرسلن به دلیل استحکام دی الکتریک بالا (معمولاً بیش از 10 کیلو ولت بر میلی متر) و مقاومت در برابر آب و هوا، یک انتخاب رایج مواد است که آن را قادر می سازد در برابر اشعه ماوراء بنفش، رطوبت و نوسانات دما مقاومت کند. عایق های چینی از طریق فرآیند تف جوشی تولید می شوند. آنها دارای یک سطح صاف برای به حداقل رساندن تجمع آلاینده ها و افزایش قابلیت اطمینان عایق هستند.

 

طراحی سازه: ساختار نوع قرقره دارای سوله (برای افزایش فاصله خزش) و اتصالات فلزی (برای اتصال هادی) است. ارتفاع ساختاری (مثلاً 110 میلی متر) مستقیماً بر فاصله خزش تأثیر می گذارد - حداکثر گرادیان ولتاژی که سطح مقره می تواند تحمل کند. به عنوان مثال، ارتفاع 110 میلی متر برای کلاس های ولتاژ 10 تا 35 کیلوولت مناسب است و حاشیه عایق کافی را فراهم می کند.

 

معیارهای عملکرد: عایق‌ها باید تست‌های استاندارد شده مانند IEC 60383 یا GB/T 1001 را برای تأیید قدرت الکتریکی (مثلاً ولتاژ فلاش‌اور خشک) و استحکام مکانیکی (مثلاً ظرفیت بار کششی) پشت سر بگذارند. در کاربردهای عملی، پرسلن در محیط‌های مرطوب عملکرد پایداری دارد، اما برای جلوگیری از بروز آلودگی، نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارد.

ارسال درخواست